“Αχ, αδελφέ Μεδάρδε, ακόμη ο Διάβολος τριγυρνάει ακούραστος πάνω στη γη και προσφέρει στους ανθρώπους τα ελιξίριά του! Και ποιος δεν βρήκε κάποτε εύγευστο αυτό ή εκείνο από τα διαβολικά ποτά του, έστω και μία φορά ͘ μα αυτή είναι η θέληση του Ουρανού, να συνειδητοποιεί ο άνθρωπος την κακή επίδραση της στιγμιαίας επιπολαιότητας και από αυτή τη συνειδητοποίηση να αντλεί δύναμη για να αντιστέκεται” γράφει ο Χόφμαν για τον Διάβολο που κυνηγάει τον Μεδάρδο. Πρόκειται για τον Οξαποδώ για τον οποίο θα γράψει αργότερα ο Μωπασάν αλλά και ο Πεσσόα, αυτόν τον Σατανά που κυνηγάει τον άνθρωπο και επιχειρεί με κάθε τρόπο, άνομο βεβαίως, να τον εξουσιάσει και να τον κατατροπώσει για να απαρνηθεί το καλό. Αυτή είναι η μάχη του καλού και του κακού για την οποία μας μίλησε ο Νίτσε αργότερα αλλά είχε ήδη μιλήσει ο Χριστός όταν κατέβηκε στη γη για να νουθετήσει τον παραστρατημένο άνθρωπο.Περισσότερα


