Pat Barker, Η σιωπή των κοριτσιών, Εκδόσεις Αιώρα

«Στη γυναίκα αρμόζει η σιωπή» λέει η Βρισηίδα, η Τρωάδα σκλάβα και αφηγήτρια του βιβλίου της Μπάρκερ. Η Ιλιάδα, το περίφημο και ξακουστό έπος του Ομήρου, κατά μια έννοια ξαναγράφεται από την πλευρά, αυτή την φορά, των κοριτσιών. Η Βρισηίδα, σκλάβα του Αχιλλέα βιώνει από μέσα όλα τα γεγονότα του Τρωικού πολέμου και καταθέτει τη δική της προσωπική ματιά σε όλα έζησε ως αιχμάλωτη στο ελληνικό στρατόπεδο. Διενέξεις, παρασκήνια, φόβοι και αγωνίες, όλα τα συναισθήματα μιας γυναίκας υποταγμένης αλλά αξιοπρεπούς λαμβάνουν χώρα μέσα από την ιστορία, την οποία η Μπάρκερ χτίζει και ουσιαστικά ξαναγράφει ένα μέρος της Ιλιάδας με το δικό της προσωπικό τρόπο. Δεν προσπαθεί, άλλωστε κάτι τέτοιο θα ήταν ανόητο και μάταιο, να συγκριθεί με τον μεγάλο Έλληνα αφηγητή, αλλά παρουσιάζει μια άκρως ενδιαφέρουσα και μεστή ιστορία γύρω από την μάχη των μαχών μέσα από το πρίσμα της δικής της ηρωίδας.Περισσότερα

Τα κρυμμένα διαμάντια της λογοτεχνίας (Μέρος Β’)

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από την ανακάλυψη πολύτιμων βιβλίων που για κάποιο αόριστο ή ανεξήγητο λόγο δεν βρήκαν στο σωστό χρόνο την κατάλληλη θέση τους μέσα στο λογοτεχνικό στερέωμα ή δεν είχαν την πρέπουσα προβολή κατά την πρώτη κυκλοφορία τους – στη γλώσσα τους ή στη μετάφρασή τους – και άρα κάπου λησμονήθηκαν. Κάποια από αυτά μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά και αυτό είναι πολύ σημαντικό εκδοτικό γεγονός. Έρχεται όμως πάντα η στιγμή όπου κάποιος θα βρεθεί με την επίμονη σκαπάνη του – είναι κάποιοι αυτοί – να φέρει στην επιφάνεια βιβλία που ξεχωρίζουν και αξίζει να μνημονευτούν. Περισσότερα

Τα κρυμμένα διαμάντια της λογοτεχνίας (Μέρος Α’)

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από την ανακάλυψη πολύτιμων βιβλίων που για κάποιο αόριστο ή ανεξήγητο λόγο δεν βρήκαν στο σωστό χρόνο την κατάλληλη θέση τους μέσα στο λογοτεχνικό στερέωμα ή δεν είχαν την πρέπουσα προβολή κατά την πρώτη κυκλοφορία τους – στη γλώσσα τους ή στη μετάφρασή τους – και άρα κάπου λησμονήθηκαν. Κάποια από αυτά μεταφράζονται για πρώτη φορά στα Ελληνικά και αυτό είναι πολύ σημαντικό εκδοτικό γεγονός. Έρχεται όμως πάντα η στιγμή όπου κάποιος θα βρεθεί με την επίμονη σκαπάνη του – είναι κάποιοι αυτοί – να φέρει στην επιφάνεια βιβλία που ξεχωρίζουν και αξίζει να μνημονευτούν. Περισσότερα

Ο Αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος με τα μάτια της λογοτεχνίας

Ο Αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος, ο πιο αιματηρός και καταστροφικός πόλεμος για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ήταν αποτέλεσμα μακροχρόνιων προβλημάτων μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, του Βορρά και του Νότου. Η χώρα είχε από καιρό διασπαστεί στα δύο με τις ανισότητες να προκαλούν από νωρίς, ήδη από την πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα, διαμάχες και συγκρούσεις σε οικονομικό κυρίως επίπεδο. Από την μία πλευρά υπήρχε ο νότος με τις απέραντες εκτάσεις φυτειών βαμβακιού και από την άλλη ο Βορράς, ο οποίος διατηρούσε ένα άλλο παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο βασισμένο στη βιοτεχνία και τη βιομηχανία. Και οι δύο εκμεταλλεύτηκαν τους δούλους, οι έγχρωμοι στον Νότο, οι «λευκοί» στον Βορρά, ως το απαραίτητο εργατικό δυναμικό για την ανάπτυξη της οικονομίας τους.

Ωστόσο, οι οικονομικές διαφορές ήταν αδιαμφισβήτητα εντονότατες και ο Βορράς, που έπαιρνε κυρίως τις πολιτικές αποφάσεις και για το Νότο, επιθυμούσε να εφαρμόσει μία πολιτική που βάρυνε φορολογικά τον Νότο με βαριές εισφορές και απαίτηση για ανακατανομή πλούτου προς όφελος των Βόρειων Πολιτειών. Ο πόλεμος ξέσπασε το 1861 και έλαβε τέλος με τη νίκη των Βορείων το 1865. Είναι κοινός τόπος πως η δουλεία ευνοούσε και τους δύο στην εδραίωση των οικονομιών τους, εν τούτοις ο Αβραάμ Λίνκολν που κυβερνούσε τον Βορρά είχε την μύχια επιθυμία να την καταργήσει και αν όχι τουλάχιστον να την περιορίσει. Σε αυτό αντιδρούσε σφόδρα ο Νότος, ο οποίος και απολάμβανε με ευνοϊκότατους όρους τις υπηρεσίες των μαύρων σκλάβων. Η χώρα σύρθηκε σε έναν πόλεμο που άφησε πίσω του διχασμό, ερείπια και ανεπούλωτες πληγές και το θέμα της δουλείας να κυριαρχεί.

Η λογοτεχνία που παρακολουθεί πάντα τις ιστορικές εξελίξεις και αντλεί θέματα από τις ιστορικές συγκυρίες έχει και πάλι τον λόγο. Τα μυθιστορήματα που παρουσιάζονται εδώ θίγουν τόσο το ζήτημα της ανθρώπινης απώλειας, της πολιτικής αστάθειας όσο και της οδυνηρής κατάστασης της απεχθούς σκλαβιάς και της ανελευθερίας ανθρώπων που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Η παρακάτω δήλωση του Λίνκολν είναι χαρακτηριστική του κλίματος: «Πρωταρχικός αντικειμενικός σκοπός μου σε αυτόν τον αγώνα είναι να διασώσω την Ένωση και όχι να διατηρήσω ή να καταργήσω την δουλεία. Αν μπορούσα να σώσω την Ένωση χωρίς να ελευθερώσω ούτε έναν σκλάβο θα το έκανα. Κι αν μπορούσα να τη σώσω ελευθερώνοντας όλους τους σκλάβους, θα το έκανα. Κι αν μπορούσα να τη σώσω ελευθερώνοντας μόνο μερικούς και αφήνοντας κάποιους άλλους, και πάλι θα το έκανα».

Κόλσον Γουάιτχεντ, Υπόγειος σιδηρόδρομος, Εκδόσεις Ψυχογιός

Η συνταρακτική ιστορία του πρωταγωνιστή του βιβλίου 12 χρόνια σκλάβος παίρνει ξανά σάρκα και οστά μέσα από το βιβλίο του Γούαιτχεντ που πραγματεύεται τον αγώνα ενός ανθρώπου, ενός κοριτσιού εν προκειμένω στο δρόμο προς την ελευθερία. Μια ιστορία εξαιρετικά δυνατή ως προς τα συναισθήματα της Κόρα που μέσα από τα χαρακώματα της σκλαβιάς στην προ Εμφυλίου εποχή ελπίζει και πασχίζει με κάθε ίχνος αξιοπρέπειας που της έχουν αφήσει όρθιο να απελευθερωθεί από τα δεσμά της φυλακής της. Ο Γουάιτχεντ περιγράφει μέσα από έναν μοναδικό στοχαστικό οίστρο τα γεγονότα και την αγωνία ενός κοριτσιού που είναι η προσωποποίηση της γενναιότητας και του θάρρους ενώ κατορθώνει μέσα από την αριστοτεχνική του αφήγηση, που έλαβε δύο βραβεία στην Αμερική, να αιχμαλωτίσει την προσοχή του αναγνώστη και να τον κάνει κοινωνό της Ιστορίας. Η Ιστορία γράφεται από τους πρωταγωνιστές και αυτό το επεισόδιο είναι από τα πολλά που οδήγησαν τη χώρα στον ολέθριο Εμφύλιο πόλεμο.

E. L. Doctorow, Η στρατιά, Εκδόσεις Πόλις

Όλα τα μεγάλα μυθιστορήματα αυτού του είδους κρύβουν πίσω τους ένα μεγάλο δράμα, μια αλληλουχία παθών που προκύπτουν από τις συνέπειες μιας διαμάχης, ενός πολέμου, της συνέπειας των ιστορικών γεγονότων. Η Στρατιά του Doctorow επιβεβαιώνει πως η Ιστορία γράφεται με αίμα και αφήνει τραύματα που απαιτούν τη θεραπεία του χρόνου για να γιατρευτούν και να ξεπεραστούν. Εδώ ο συγγραφέας επικεντρώνεται στο τέλος του Εμφυλίου πολέμου που κόστισε τόσες ζωές και προκάλεσε ένα απέραντο μίσος αλλά και μια στρατιά απελεύθερων δούλων που παλεύουν για πραγματική ελευθερία. Ένας Νότος καταστραμμένος από το διάβα των Βορείων ήταν ένα επεισόδιο που απέδειξε την ωμότητα και τη σκληρότητα, την βιαιότητα μέσα στην ίδια τη χώρα, ένα μένος που δυσκολεύεται να μετατραπεί σε ανθό ελπίδας. Πρόκειται για ένα πολιτικό, ιστορικό μα πάνω από όλα υπαρξιακό μυθιστόρημα που αναζητά τη ζωή πίσω από την απώλεια και που καλύπτει την «πνευματική διάσταση του ανθρώπινου δράματος».

George Saunders, Λήθη και Λίνκολν,  Εκδόσεις Ίκαρος

«Δεν με απασχολεί αν ο Θεός είναι με το μέρος μας. Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι αν εμείς είμαστε με το μέρος του Θεού, γιατί ο Θεός έχει πάντα δίκιο». Τάδε έφη Αβραάμ Λίνκολν. Είναι τραγική ειρωνεία κατά μία έννοια αν σκεφτεί κανείς πως ο Λίνκολν δολοφονήθηκε. Ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες από ό,τι φαίνεται όμως δεν καταλογίζει τίποτα στο Θεό. Και εδώ ο συγγραφέας σε αυτό το πνεύμα της απώλειας κινείται αυτή τη φορά όμως η απώλεια αφορά τον Λίνκολν εν ζωή πριν την απώλεια της δικής του ζωής και την φυγή του από τον μάταιο τούτο κόσμο. Ο συγγραφέας τοποθετεί την ιστορία του εν μέσω Εμφυλίου πολέμου και πραγματεύεται το θέμα της απώλειας του δικού μας ανθρώπου, της φιλοσοφικής διάστασης της απώλειας ενός αγαπημένου μας προσώπου που ξέρουμε πως κάποια στιγμή θα χάσουμε αλλά που δυσκολευόμαστε να διαχειριστούμε. Ο Saunders «παίζει» με την απώλεια του γιου του Λίνκολν, ενός πραγματικού γεγονότος, για να φέρει στο προσκήνιο εμμέσως πλην σαφώς και τις απώλειες ενός άδικου πολέμου αλλά ίσως και τον ίδιο τον θάνατο του Λίνκολν με αυτόν τον αποτρόπαιο τρόπο. Είναι πράγματι μία μάχη ανάμεσα στις «δυνάμεις του καλού και του κακού» για να θυμηθούμε και τον Νίτσε.

Stephen Crane, Κόκκινο παράσημο ανδρείας, Εκδόσεις Διαλέγεσθαι & Stephen Crane, Το κόκκινο σήμα του θάρρους, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Ο Γάλλος ποιητής Πωλ Βαλερύ είχε πει κάποτε πως πόλεμος είναι όταν αλληλοσκοτώνονται άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, επειδή κάποιοι άλλοι, που γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, δεν κατάφεραν να συνεννοηθούν. Και πράγματι ο Αμερικανικός εμφύλιος είναι η συνέχεια και η επιτομή μιας ασυνεννοησίας που κατέληξε στη αναπόφευκτη σύρραξη. Ο Κρέιν με αυτό το λογοτεχνικό αντιπολεμικό σύγγραμμα χτυπάει καίρια και στην ίδια του την καρδιά την έννοια του πολέμου. Με πρωταγωνιστή τον Χένρι Φλέμινγκ, ο συγγραφέας αποπειράται και καταφέρνει με θάρρος και δεινότητα αφήγησης να καταδείξει την ματαιότητα του πολέμου.

Με όπλο το ψυχογράφημα και τις διακυμάνσεις στο μυαλό και το πνεύμα του στρατιώτη Φλέμινγκ, ο Κρέιν που ποτέ δεν πολέμησε ή συμμετείχε στον πόλεμο, αναδεικνύει τον παλμό της αγωνίας που νιώθει ο στρατιώτης στο μέτωπο. Μέσα στη δίνη των χαρακωμάτων και του μίσους προς τον αντίπαλο, ο Κρέιν προβάλλει δίχως φόβο τον παραλογισμό του πολέμου και απεικονίζει όσα ο ίδιος πιθανώς άκουσε αλλά δεν έζησε. Ο Κρέιν γράφει ένα βιβλίο ρεαλιστικό, ζωντανό, μοναδικά αμείλικτο, ένα βιβλίο καταπέλτη ενάντια στον πόλεμο, μια μαρτυρία πολέμου που αφοπλίζει με την αλήθεια και την σκληρότητα των περιγραφών του.

Μαθαίνοντας για τον Ισπανικό εμφύλιο μέσα από την λογοτεχνία

Ο Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου 1936 και ολοκληρώθηκε με την επικράτηση του δικτάτορα Στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο την 1 Απριλίου 1939. Πρόκειται για έναν πόλεμο σημαδιακό και καθόλα αιματηρό, έναν ολέθριο πόλεμο ο οποίος άναψε το φυτίλι για το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως τουλάχιστον αναφέρουν οι μελετητές. Είναι ο πόλεμος που κόστισε συνολικά τη ζωή σε περίπου 500000 ανθρώπους, που διέλυσε την πόλη Γκουέρνικα και αφάνισε χωρίς λόγο 250000 αμάχους, είναι ο πόλεμος που ανέδειξε τον στρατηγό Φράνκο ως κυρίαρχη μορφή της ισπανικής πολιτικής σκηνής των επόμενων δεκαετιών βυθίζοντας τη χώρα στην ανελευθερία και την καταστρατήγηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Είναι ο πόλεμος που στηρίχτηκε καθολικά από το ναζιστικό μέτωπο κυρίως με πρωταγωνιστές το Χιτλερικό μόρφωμα και το Μουσολινικό καθεστώς. Είναι όμως και ο πόλεμος της αντίστασης των Δημοκρατικών και άλλων δυνάμεων απέναντι στον φασισμό που εδραιωνόταν σαν μάστιγα στη χώρα.Περισσότερα

Τζορτζ Μουρ, Εξομολογήσεις ενός νεαρού άνδρα, Εκδόσεις Εξάντας

Ομολογουμένως πρόκειται για ένα βιβλίο διαμάντι από αυτά που διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις. Είναι ένα απαραίτητο φιλοσοφικό εγχειρίδιο σε μορφή μυθιστορήματος που θα τολμήσω να ονομάσω αφηγηματικό ευαγγέλιο με την έννοια πως αγγίζει τον αναγνώστη, τόσο ως προς το επίμαχο θέμα της εξομολόγησης του πρωταγωνιστή/συγγραφέα, όσο και ως προς τον επιμορφωτικό του χαρακτήρα. Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως. Η ιστορία του νεαρού άνδρα ξεδιπλώνεται με αναφορές σε βιβλία που διάβασε και σε συγγραφείς που θαύμασε, σε πίνακες και ζωγράφους που είδε και γνώρισε, ξετυλίγει εν ολίγοις έναν ολόκληρο κόσμο γνώσης με τρόπο ζηλευτό και μεταδίδει τον σπόρο της γνώσης στον αναγνώστη. Η ζωή του οδηγείται από τα αναγνώσματά του, βυθίζεται με αξιολάτρευτο τρόπο σε αυτά και αντλεί διδάγματα μέσα από έναν προσωπικό μονόλογο που αγγίζει τα όρια της θεατρικότητας, ένα σκηνικό με θέα στο κοινό που τον ακούει και τον βλέπει.Περισσότερα

Διαβάζοντας φιλοσοφία τρέφουμε τη σκέψη μας και την ψυχή μας

Πολλές φορές θεωρούμε τη φιλοσοφία ως ένα στοιχείο πολυτέλειας, κάτι όχι και τόσο άμεσα αναγκαίο στην καθημερινότητά μας, χανόμαστε στα πιο απλά πράγματα και αναζητούμε λύσεις υλικές που θα μας βγάλουν από το αδιέξοδο ενός συναισθηματικού κενού ή μιας αποτυχίας. Έχουμε κατά νου τη φιλοσοφία ως κάτι παντελώς θεωρητικό που το προσπερνάμε γιατί η ουσία βρίσκεται αλλού, στα πιο άμεσα και απτά. «Η φιλοσοφία μου χάρισε την ετοιμότητα να αντιμετωπίσω οποιαδήποτε στροφή της μοίρας» θα μας πει ο Διογένης ο Κυνικός και πόσο δίκιο έχει. Διαβάζοντας κλασικούς και σύγχρονους φιλοσόφους δεν κερδίζουμε απλά την επαφή με ένα βιβλίο, ερχόμαστε σε επαφή με μια ολόκληρη κοσμοθεωρία για το πώς κινούμαστε, τι σκεφτόμαστε, πώς αντιδρούμε σε δυσκολίες και προβλήματα που εμφανίζονται.Περισσότερα

Joao Ricardo Pedro, Το δικό σου πρόσωπο θα είναι το τελευταίο, Εκδόσεις Πόλις

Η πλούσια πορτογαλική λογοτεχνία των Πεσσόα, Σαραμάγκου, Καμόες, Λόμπο Αντούνιες και Καστέλο Μπράνκο συνεχίζεται αδιάλειπτα με βιβλία όπως αυτό του Ρικάρδο Πέντρο, οι σπόροι έπιασαν τόπο. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται την σύγχρονη πορτογαλική ιστορία μέσα από έναν οικογενειακό ιστό που μετράει τρεις γενιές. Ένα μυθιστόρημα πιστό στην παράδοση της ποιοτικής λογοτεχνίας, συγκινητικό, καθηλωτικό, αφηγηματικά άρτιο, ιστορικά ενδιαφέρον, ένα δεξιοτεχνικά δοσμένο χρονικό για όσα βίωσε η οικογένεια Μέντες, μια αφήγηση που διατρέχει την ιστορία και επιφυλάσσει μαθήματα για τον άνθρωπο του τότε και του σήμερα. Ενδείκνυται να διαβαστεί πάνω από μία φορά για να μπορέσει ο αναγνώστης να εντρυφήσει στις ζωές των ηρώων και να αφουγκραστεί το πάθος, τις αδυναμίες, τις αναμνήσεις τους και τα βιώματά τους.Περισσότερα

Ιστορία, το απαραίτητο όχημα για την κατανόηση του κόσμου

«Φως της αλήθειας, μάρτυρας των καιρών, δάσκαλος της ζωής είναι η Ιστορία» είχε γράψει ο Κικέρων. Πράγματι η ιστορία όπως και η τέχνη είναι το πέρασμα του ανθρώπου από τη γη, είναι η απόδειξη της ίδιας του της ύπαρξης, των λαθών του αλλά και των επιτευγμάτων του. Τα πρόσωπα της Ιστορίας είναι συνυφασμένα με τις τύχες των λαών, πρόσωπα που άλλαξαν προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο τον ρου της ιστορίας και τον επηρέασαν καίρια με τις σωστές ή λανθασμένες αποφάσεις της. Η ιστορία μας διδάσκει και μας θυμίζει πώς να αποφεύγουμε τα λάθη του παρελθόντος, πολλές φορές όμως μας θυμίζει και το πόσο τρωτοί είμαστε, πόσο εύθραυστοι είμαστε, πόσο αδύναμοι είμαστε. Η Ιστορία είναι όμως και αμείλικτη και διορθωτική πολλές φορές, τοποθετεί τα πράγματα στη θέση τους και φέρνει στο προσκήνιο όλα εκείνα που κάποιος θα ήθελε να μείνουν εν κρυπτώ. Περισσότερα

Ανώνυμου, Η Μεσσαλίνα της Γαλλίας, Εκδόσεις Κίχλη

Ερωτικές ακολασίες, πυρετώδεις εξάρσεις, ηδονικές απολαύσεις, παθιασμένα φιλιά και χάδια, καυτές πράξεις και εκστατικές ερωτοτροπίες, όλα αυτά πρωταγωνιστούν σε αυτό το εξαίσιο δείγμα ερωτικής λογοτεχνίας του 18ου αιώνα. «Πρόκειται για κείμενο που έχει ως στόχο τη Μαρία Αντουανέττα, την ομόκλινη καθοδηγήτριά της δούκισσα ντε Πολινιάκ και το ευρύτερο ανακτορικό περιβάλλον» γράφει ο Ανδρέας Στάικος στο επίμετρο του βιβλίου. Απροκάλυπτα και δίχως αναστολές ο συγγραφέας του κειμένου καταθέτει και περιγράφει όλα όσα συνέβαιναν στο βασιλικό περιβάλλον, αναφέρεται στα ερωτικά σκιρτήματα και τις σεξουαλικές ορμές που παραπέμπουν σε ρωμαϊκά όργια, όργια που αποδεικνύουν γιατί έλαβε χώρα η Γαλλική Επανάσταση. Το κείμενο δεν είναι μόνο ενδιαφέρον ως προς το κοινωνικό του σκέλος αλλά και ως προς την ιστορική συγκυρία κατά την οποία συντάσσεται.Περισσότερα

Κάρλος Φονσέκα, Ο συνταγματάρχης δεν έχει πού να κλάψει, Εκδόσεις Καστανιώτη

Η ιστορία, αδυσώπητη και αμείλικτη, είναι αυτή που διαμορφώνεται από τους ανθρώπους και αυτή που ορίζει την ίδια στιγμή τις τύχες των ανθρώπων. Ο συνταγματάρχης είναι ένα πρόσωπο της ιστορίας που γράφεται, ένας άνθρωπος πρωταγωνιστής των όσων συνέβησαν στο διάβα του 20ου αιώνα σε παγκόσμια κλίμακα. Ο συγγραφέας, με περισυλλογή και στοχαστική διάθεση, θέτει τον ίδιο τον συνταγματάρχη ενώπιον των πράξεών του, των αναμνήσεών του αλλά και των επερχόμενων εξελίξεων. Θέτει ουσιαστικά τον άνθρωπο ενώπιον των ίδιων του των αποφάσεων, ενώπιον της συνείδησής του καλώντας τον να αναλάβει και τις ευθύνες των. Ο συνταγματάρχης δεν είναι αμέτοχος, δεν είναι ένας απλός εκτελεστής εντολών, είναι μέρος του προβλήματος και αποτέλεσε όργανο της ιστορίας, την οποία υπηρέτησε.

Περισσότερα

Ο κόσμος των βιβλίων στη μεγάλη οθόνη

Πολύ συχνά τα βιβλία περιγράφονται ως μέσο ταξιδιού σε τόπους μακρινούς, υπαρκτούς ή φανταστικούς, παλιούς σύγχρονους ή μελλοντικούς. Φυσικά, τα ταξίδια πάντα μας γεμίζουν με όμορφες, πολύχρωμες εικόνες που μας συντροφεύουν στις  γκρίζες στιγμές της καθημερινότητάς μας. Ο κινηματογράφος, λοιπόν, έρχεται να καλύψει το κενό ανάμεσα στις λέξεις και στα χρώματα, δίνοντας υπόσταση στις εικόνες που βρίσκονται στο μυαλό μας. Έτσι, οι χάρτινοι χαρακτήρες παίρνουν ζωή στο λευκό πανί του σινεμά και ζουν τις περιπέτειες που τόσες και τόσες φορές έχουμε διαβάσει. Η συνάντηση αυτή του βιβλίου και της έβδομης τέχνης παράγει πολύ συχνά εντυπωσιακά αποτελέσματα.Περισσότερα