1821: Βιβλία αναφοράς για τον ένδοξο αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία και ελευθερία

Του χρόνου με το καλό ο απανταχού Ελληνισμός θα γιορτάσει τα 200 χρόνια από την εθνική παλιγγενεσία μέσα σε κλίμα υπερηφάνειας και συλλογισμού για το μέλλον. Ήδη έχει συσταθεί επιτροπή που προετοιμάζει τις εργασίες για τη διάδοση της συμπλήρωσης των δύο αιώνων ύπαρξης του Νεοελληνικού κράτους και η συγκυρία είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αναστοχαστούμε εαυτούς και αλλήλους και να επαναπροσδιορίσουμε τη θέση μας στον κόσμο που συνεχώς αλλάζει. Ο αγώνας των Ελλήνων ήταν προϊόν μακρόχρονης προσπάθειας στο εσωτερικό της επικράτειας αλλά και μέσα από τις παροικίες της Ελληνικής διασποράς που προετοίμαζε χρόνια πριν τον αγώνα για αποτίναξη του τουρκικού ζυγού ύστερα από 400 χρόνια σκλαβιάς. Ανά την χώρα μικρές ομάδες ανθρώπων άρχισαν να οργανώνονται και να συντονίζουν τις δράσεις τους με απώτερο στόχο να κινητοποιήσουν όλο τον πληθυσμό για τον υπέρ πάντων αγώνα.Περισσότερα

Βίλχελμ Ράιχ, Άκου ανθρωπάκο, Εκδόσεις Μίνωας

Πρόκειται για ένα βιβλίο κόλαφο, ένα κατηγορώ όμοιο με εκείνο του Εμίλ Ζολά λίγα χρόνια πριν. Ο Ράιχ βάλλει ανοιχτά την ανθρώπινη φύση που έχει ατιμάσει την ταυτότητά της, είναι μία μνεία στα λάθη και τις παραλείψεις μιας κοινωνίας δίχως πλοηγό και σκοπό έχει να ξεσηκώσει τα μέχρι πρότινος πιστεύω και να διασαλεύσει, να ταρακουνήσει και να ανατρέψει, αν είναι δυνατόν, τις όποιες σκουριασμένες νοοτροπίες που οπισθοδρομούν το ανθρώπινο είδος και το έχουν καταντήσει στην κατάσταση που εξακολουθεί σήμερα να υφίσταται. Ο συγγραφέας δεν είχε σκοπό να το εκδώσει, το κρατούσε φυλαγμένο και επτασφράγιστο για ιδία χρήση, αποτελούσαν όλες αυτές οι σελίδες μύχιες σκέψεις του και θα έλεγα ένα ξέσπασμα αλλά συνάμα και μία κατάθεση ψυχής για αυτά που του συνέβαιναν αλλά και για αυτά που επρόκειτο να συμβούν στα χρόνια που θα επακολουθούσαν. Σαν ένας άλλος προφήτης, σύγχρονος αυτήν την φορά, έρχεται το 1947, όταν και δημοσιεύτηκε το εν λόγω κείμενο, να ταράξει τα νερά της ηθικής που κοιμούνταν τον ύπνο του αδίκου και όχι του δικαίου.Περισσότερα

Camille Aubray, Μαγειρεύοντας για τον Πικάσο, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Ο Πάμπλο Πικάσο ή αλλιώς Πάμπλο ι Ρουίθ Πικάσο έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, αναμφίβολα πλήρης ημερών και πλήρης έργων. Έζησε μια ζωή κινηματογραφική, σχεδόν μυθιστορηματική, καθώς γνώρισε από νωρίς την επιτυχία και την αναγνώριση, είδα στα μάτια των ανθρώπων την συμπάθεια και τον θαυμασμό προς το πρόσωπό του. Έκανε πολλούς γάμους και απέκτησε πολλά παιδιά από τις διάφορες γυναίκες, οι οποίες πέρασαν από την πολυτάραχη ζωή του. Οι γυναίκες που τον γνώρισαν τον είχαν ως θεό παρά το γεγονός πως δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφος, η γοητεία όμως που ασκούσε με την αύρα του αιώνιου εραστή και του μυθικού Μινώταυρου που δεν άφηνε ούτε θηλυκή γάτα να του ξεφύγει, τον εξύψωσαν ως έναν πρίγκιπα των τεχνών και της ζωής. Ο Πικάσο, ο άνθρωπος, ο καλλιτέχνης, ο εραστής, ο πατέρας, το παιδί, ο αντιστασιακός, θα δίνει πάντα αφορμή για να εξιστορηθεί ένα κομμάτι από την μακρά ζωή του.Περισσότερα

F. S. Fitzgerald, Τρυφερή είναι η νύχτα, Εκδόσεις Πατάκη

Ο Φιτζέραλντ ανήκε στην λεγόμενη χαμένη ή αλλιώς καταραμένη γενιά που δεν μπόρεσε να γευτεί μια μακροχρόνια ευτυχία λόγω της έλευσης μιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που κορυφώθηκε με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Μέσα όμως από αυτήν τη δυστυχή συγκυρία, κατάφερε και δημιούργησε μυθιστορήματα και διηγήματα που σήμερα αντιπροσωπεύουν την ιστορία μίας Αμερικής που γεύτηκε τους καρπούς της ευμάρειας αλλά πληγώθηκε θανάσιμα από την αστοχία στην διαχείρισή τους, σαν αυτοί οι καρποί να ήταν ένα αστείρευτο ποτό. Και όλα αυτά συμβαίνουν και λαμβάνουν χώρα γιατί οι ιστορίες, γλαφυρά και σκωπτικά δοσμένες, σκιαγραφούνται μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που πνίγηκε στο μεθύσι της ανεμελιάς και της αγκαλιάς με το όνειρο για μία ζωή γεμάτη πολυτέλεια.Περισσότερα

Ντάβιντε Κάλι & Μάρκο Σομά, Πωλητής ευτυχίας, Κόκκινη κλωστή δεμένη

Τι είναι η ευτυχία; Τι χρώμα και τι μυρωδιά έχει; Μπορείς να την πιάσεις ή να την αγκαλιάσεις; Ένα είναι σίγουρο: ο καθένας από εμάς έχει διαφορετικό ορισμό της ευτυχίας και ψάχνει διαφορετικά πράγματα για να καταφέρει να την κατακτήσει. Και σίγουρα κανείς δεν μπορεί να αποδώσει με απλές λέξεις πώς είναι αυτό το πράγμα που αποκαλούμε ευτυχία. Ωστόσο, ο κύριος Περιστέρης, ο πρωταγωνιστής του βιβλίου αυτού, ισχυρίζεται πως η ευτυχία είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και γι’ αυτό τη βάζει σε βάζα και την πουλάει.Περισσότερα

Νίκος Β. Λίτσας, Αναζητώντας τον Όμηρο, Εκδόσεις Υπατία Λυδία

Η Οδύσσεια και η Ιλιάδα, τα γνωστά ομηρικά έπη, μπορούν να χαρακτηριστούν και ως τα πρώτα μυθιστορήματα του δυτικού κόσμου, ιστορίες βγαλμένες από τα όσα ο συγγραφέας ενδεχομένως βίωσε, πρόκειται για αφηγήσεις γεγονότων που εύλογα θέτουν τον αναγνώστη ενώπιον του διλήμματος αν αυτό που διαβάζει πλησιάζει την πραγματικότητα ή είναι αμιγής μυθοπλασία. Ο συγγραφέας εδώ προσπαθεί να εξηγήσει και να ερμηνεύσει με πλήθος στοιχείων και πληροφοριών το μονοπάτι της ομηρικής αφήγησης, τα ιστορικά γεγονότα, τα γλωσσικά χαρακτηριστικά, τον τόπο δράσης των συμβάντων, τους ήρωες και πρωταγωνιστές της Ιλιάδας και άλλα πολλά που περιγράφονται στα βιβλία αυτά. Επιπροσθέτως, επιχειρεί, με αποδείξεις, να θέσει ερωτήματα σχετικά με τις παραδοχές που ισχύουν εδώ και χρόνια και να ανατρέψει ενδεχομένως κάποιες αλήθειες που ίσως να χρειάζονται επανέλεγχο και επαναπροσδιορισμό.Περισσότερα

Εμίλ Ζολά, Νανά, Εκδόσεις Γκοβόστη

Πρόκειται για ένα από τα πιο διαχρονικά κοινωνικά μυθιστορήματα όπου ο αναγνώστης ζει έντονα την εποχή την οποία ο Ζολά μας περιγράφει. Το βιβλίο εκδίδεται το 1880 εν μέσω φόβων για έναν γαλλοπρωσικό πόλεμο που βρίσκεται προ των πυλών αλλά και αναταραχών για μία γαλλική κοινωνία σε έκρυθμη κατάσταση παρά την φαινομενική της ηρεμία. Μία κοινωνία η οποία άλλωστε δείχνει να ζυμώνεται και να πλάθεται μέσα από τα γεγονότα που όλο τρέχουν. Την ίδια περίοδο το γαλλικό κίνημα του ιμπρεσιονισμού έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη και έχει προκαλέσει σκάνδαλο, ακριβώς όπως και η Νανά, με τους ζωγράφους να βγαίνουν έξω από τα εργαστήριά τους για να απαθανατίσουν στιγμές των ανθρώπων σε καθημερινές και απλές δραστηριότητές τους, τα λεγόμενα instantanés. Δεν μπορεί κανείς να λησμονήσει εξάλλου την φιλία του συγγραφέα με μεγάλους ζωγράφους της εποχής όπως τον Μανέ ή τον Τουλούζ Λωτρέκ, από τους οποίους θα αντλήσει και πολλά στοιχεία και θα συζητήσει πρόσωπα και πράγματα.Περισσότερα

Νίκος Β. Λίτσας, Αναζητώντας τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου, Εκδόσεις Υπατία-Λυδία

Στην περίφημη ερώτηση της Γοργόνας αν ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος παραμένει ως απάντηση πως ο βασιλιάς ζει και βασιλεύει. Το όνομα του βασιλιά Αλέξανδρου, γιου του Φιλίππου, εξυμνείται και συνεχίζει να μνημονεύεται ανά τους αιώνες και η αναζήτηση του τάφου του που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πού ακριβώς βρίσκεται, παραμένει για όλον τον κόσμο ένα μέγα μυστήριο, που μένει να αποκαλυφθεί. Ο Μέγας Αλέξανδρος, με όλες του τις αδυναμίες ως άνθρωπος, έχει ένα όνομα που ο καθένας ανά τον κόσμο προφέρει με δέος και σεβασμό ως προς τα επιτεύγματα του νεαρού στρατηλάτη, μαθητή του Αριστοτέλη που άσκησε στον κόσμο της εποχής του τη δική του ιδιαίτερη γοητεία. Ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε πλούσια κληρονομιά την προσπάθειά του να γεφυρώσει το χάσμα των διαφορετικών πολιτισμών μέσα από μία προχωρημένη για την εποχή φιλοσοφία, την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και ήταν αυτός που επιχείρησε να διαδώσει τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα στα πέρατα του κόσμου.Περισσότερα