Κάθε φορά που έρχεται το καλοκαίρι, η διάθεσή μας για ανάγνωση μεγαλώνει και μπαίνουμε σε μία ευφορία διαρκείας με σύμμαχο τον ήλιο και τη θάλασσα, οι διακοπές είναι το καλύτερο φάρμακο σε μια καθημερινότητα που πολλές φορές μας κουράζει και μας εξουθενώνει. Το βιβλίο έρχεται ως το καλύτερο καταπραϋντικό να μας χαλαρώσει, να μας ερεθίσει το πνεύμα, να μας ξεκουράσει, να συμπληρώσει το παζλ της διασκέδασης και να αποτελέσει τον ιδανικό πιστό σύντροφο. Γιατί όπως αναφέρει και ο Βίκτωρ Ουγκώ “το διάβασμα είναι όπως η τροφή και το νερό. Το πνεύμα που δεν διαβάζει χάνει βάρος, όπως ένα σώμα που δεν τρώει”. Το βιβλίο μπορεί να είναι μυθιστόρημα, ιστορικό, αστυνομικό ή πολιτικό αλλά μπορεί να είναι και δοκίμιο ή ακόμα και ένα από εκείνα τα εφηβικά αναγνώσματα που ποτέ δεν έπαψαν να μας συγκινούν όσα χρόνια και αν περάσουν. Σε κάθε περίπτωση όποιο και αν επιλέξουμε να πάρουμε μαζί μας, ας φροντίσουμε να το έχουμε επιλέξει με βάση το περιεχόμενό του, τη δυνατότητα να μας προβληματίσει με τον τρόπο του, την αλήθεια της ιστορίας και των πρωταγωνιστών του. Και όλα αυτά γιατί ένα βιβλίο είναι σαν τον καρπό του δέντρου που επιλέγουμε με προσοχή στο τραπέζι μας. Η τροφή του μυαλού είναι εξίσου σημαντική με τη τροφή του σώματος και δεν χωρά εκπτώσεις. Για αυτό και φέτος προτείνουμε μοναδικά βιβλία που έχουν επιλεχθεί με φροντίδα και με βάση τα παραπάνω κριτήρια, το μόνο που μένει από σας είναι να βυθιστείτε στις σελίδες τους και να τα απολαύσετε!
Oliver Onions, Το κάλεσμα της οπτασίας, Εκδόσεις Μεταίχμιο
Το μυθιστόρημα αυτό ανήκει στην σειρά Tenebrae, μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σειρά, η οποία και περιλαμβάνει τίτλους άγνωστους στους περισσότερους από εμάς, βιβλία όμως που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην κατηγορία που ονομάζουμε λογοτεχνία του φανταστικού και τρόμου, βιβλία που έχουν λόγο να διαβαστούν και να αναδειχθούν διότι είναι αφηγηματικά σαγηνευτικά μα και εξόχως απολαυστικά, είναι από αυτά δηλαδή που δεν θέλεις επ’ ουδενί να αφήσεις από τα χέρια σου. Το μόνο σίγουρο είναι πως ανήκουν σε εκείνα τα βιβλία που σίγουρα θα πρέπει να κοσμούν κάθε βιβλιοθήκη, είναι στην παράδοση που ξεκίνησε ο πρώτος διδάξας Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Ο Όνιονς γράφει, όχι τυχαία, για έναν συγγραφέα ο οποίος βιώνει την παρουσία μιας οπτασίας, ενός πνεύματος ή ενός όντος περίεργου κατόπιν της έλευσης της φίλης του Έλσι Μπένγκαου. Αυτός είναι ο εξωτερικός μανδύας, το πλαίσιο πάνω στο οποίο ο συγγραφέας χτίζει την παράξενη αυτή ιστορία.
Η χτυπημένη και οι άλλες ιστορίες με φαντάσματα. Μια ελληνική ανθολογία τρόμου, Εκδόσεις Ροές
Με οδηγό την πρώτη ανθολογία του άλιωτου, όπου παρουσιάστηκαν και συστήθηκαν στο ελληνικό κοινό οι ελληνικές ιστορίες τρόμου, ήγγικεν η ώρα για την συνέχεια με άλλες δεκατρείς ιστορίες τρόμου εμπνευσμένες από γνωστές και άγνωστες μορφές της ελληνικής λογοτεχνικής σκηνής. Ονόματα ηχηρά και πασίγνωστα όπως ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας πλαισιώνονται από μορφές όχι τόσο γνωστές στο ευρύ κοινό, όπως είναι ο Νικόλαος Επισκοπόπουλος, ο Αλέξανδρος Πολυχρονάκης, ο Μπάμπης Αννίνος. Η ελληνική λογοτεχνία δείχνει το μεγαλείο της, την πολυποικιλότητά της, την πολυδιάστατη πλευρά της και η ελληνική γλώσσα, την παγκόσμια μέρα της οποίας γιορτάσαμε πριν λίγες μέρες, αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα τη διαχρονικότητα και την εξαίρετη αίγλη της. Ο Γιώργος Θάνος, στον οποίο οφείλουμε να απονείμουμε τα εύσημα τόσο για την πρώτη όσο και για αυτή την ανθολογία και ο οποίος έχει αναλάβει με τόση επιτυχία την επιλογή των κειμένων, την εισαγωγή και το επίμετρο γράφει τα εξής: «Τα φαντάσματα στάθηκαν ανάμεσα στα προσφιλή θέματα για τους πεζογράφους της περιόδου των οποίων τα διηγήματα φλέρταραν με αυτό που σήμερα ονομάζουμε «λογοτεχνία τρόμου».
Juri Felsen, Πλάνη, Εκδόσεις Gutenberg
Ο Φέλζεν μέσω του πρωταγωνιστή του αναζητά την Λιόλια παντού, την λαχταρά, αναμετριέται ανάμεσα στον έρωτα και την αξιοπρέπεια, την επιθυμεί αλλά παράλληλα προσπαθεί να διατηρήσει υψηλό το αίσθημα της αντίστασης απέναντι σε κάτι που γνωρίζει καλά πως τον διαλύει συναισθηματικά. Δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτήν ενώ παράλληλα αντιστέκεται στην αποδόμηση της προσωπικότητάς του καθώς η ανάσα που κόβεται σαν την συλλογίζεται και η έλξη του προς αυτήν είναι δυνάμεις ισχυρές σε βαθμό που τον καταστρέφουν. Όλο το βιβλίο είναι μια συγκρουσιακή πάλη, ένας αγώνας ανάμεσα στην λογική και το συναίσθημα και ο αγώνας είναι παντελώς αμφίρροπος καθώς ουδείς γνωρίζει τι θα υπερνικήσει στο τέλος. Αν και τον έχουν ονομάσει Ρώσο Προυστ, όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, θαρρώ πως έχει σφόδρα επηρεαστεί από τον μεγάλο δάσκαλο που ακούει στο όνομα Αντόν Τσέχοφ. Η Λιόλια είναι στα χέρια του Φέλζεν το εμπόδιο ευτυχίας και ησυχίας του ήρωά του, έτσι όπως ακριβώς ο γιατρός Αστρόφ είναι στα χέρια της ηρωίδας του Τσέχοφ, της Σόνια στον Θείο Βάνια.
Hannah Lynn, Μέδουσα, Εκδόσεις Μίνωας
Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας την εγκατέλειψαν και η ίδια βρίσκεται τώρα μόνη να πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό της, να επιζήσει και να επιβιώσει, μια αποστολή διόλου εύκολη. «Πώς τολμάς να βάζεις στο στόμα σου τ’ όνομά μου! Πίστεψα σ’ εσένα, σ’ εμπιστεύτηκα! Σε πήρα κοντά μου όταν ο πατέρας σου ήθελε να σε προστατεύσει από τα λάγνα βλέμματα των αντρών, αλλά ίσως εντέλει να ήταν αυτοί που χρειάζονται προστασία από τις δικές σου ακολασίες!». Τα λόγια της Αθηνάς είναι μαχαίρι στην καρδιά της Μέδουσας καθώς εκείνη έπεσε στα μάτια της πάλαι ποτέ προστάτιδάς της και τώρα η Αθηνά έτσι όπως γενναιόδωρα εμφανίστηκε να την προστατεύσει έτσι και ξαφνικά εξαφανίζεται από προσώπου γης και η Μέδουσα πλέον είναι μόνη, κατάμονη. Είναι ουσιαστικά η παρουσίαση μιας μορφής που μετετράπη σε τέρας, έτσι όπως ακριβώς την απεικόνισε και ο ξακουστός Μερίτζι ντα Καραβάτζιο στο δικό του περίφημο πίνακα, με τα μάτια έξω και με μια τρομακτική παρουσία που προκαλεί τον φόβο και τον τρόμο σε όποιον την αντικρύζει. Η Χάνα Λιν επαναφέρει στο προσκήνιο τον μύθο της Μέδουσας, μιας γυναίκας που την αγάπησαν πολύ, ύστερα όμως την κακοποίησαν και έπειτα την μίσησαν οι ίδιοι οι θεοί στέλνοντάς την εις το πυρ το εξώτερο να κατακρημνιστεί για τα κρίματά της.
Στέφαν Τσβάιχ, 24 ώρες από τη ζωή μιας γυναίκας, Εκδόσεις Γκοβόστη
Ο Τσβάιχ στη νουβέλα αυτή παρουσιάζει το εικοσιτετράωρο μιας γυναίκας, η οποία αφηγείται τη συνάντησή της με έναν Πολωνό διπλωμάτη καθώς και το πάθος της για αυτόν τον άνθρωπο. Η ίδια καλείται να πάει πέρα από τα όριά της και να γίνει σανίδα σωτηρίας για έναν άνθρωπο, ο οποίος είναι έρμαιο και όμηρος των τυχερών παιχνιδιών, είναι ένας άνθρωπος διαλυμένος από τον εθισμό στον τζόγο και η ίδια οφείλει να παραμερίσει τα πάντα για να τον σώσει. Είναι αντιμέτωπη με τις απειλές του πως η ζωή δεν έχει καμία ουσία και σημασία για εκείνον και άρα απόφασή του είναι να βάλει τέλος στην τόσο μάταιη ζωή του. Ο αναγνώστης αισθάνεται ολοκληρωτικά αυτή την τραγικότητα του ανθρώπου αυτού, την απόγνωση και το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει ενώ η γυναίκα και ηρωίδα της νουβέλας είναι και εκείνη από τη μεριά της ένα τραγικό πρόσωπο καθώς κρέμεται από εκείνη το νήμα της ζωής του ανθρώπου τον οποίο έχει ερωτευτεί παράφορα.
Ελένη Λετώνη, Του Όθωνα τα χρόνια, Εκδόσεις Παπαδόπουλος
Η Ελένη Λετώνη στο εξαιρετικά εμπεριστατωμένο βιβλίο της περιγράφει και αναλύει τα γεγονότα γύρω από την παρουσία του βασιλιά και της γυναίκας του Αμαλίας, προσφέρει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να γνωρίσει εκείνα τα πρώτα κρίσιμα χρόνια του ελληνικού κράτους, όπου τα προβλήματα ήταν πλείστα και οι προκλήσεις ακόμα περισσότερες. Η σύγκρουση μεταξύ βασιλιά και Ελλήνων αξιωματούχων ήταν συνεχόμενη καθώς ένας ξενόφερτος βασιλιάς ήταν αυτός που θα όριζε πια τις τύχες και θα κυβερνούσε μόνος, τουλάχιστον ως το 1843 όπου ο λαός εξεγέρθηκε για να απαιτήσει το περίφημο Σύνταγμα στην πλατεία που πήρε το όνομά της. Από το 1843 και μετά ξεκινά μια άλλη περίοδος συγκρούσεων όπου οι κυβερνήσεις πέφτουν μα ο βασιλιάς μένει, ένας βασιλιάς που η ιστορία απέδειξε πως όχι μόνο δεν ήταν ικανός να κυβερνήσει και να διαχειριστεί ορθόδοξα τις τύχες μιας χώρας αλλά βρισκόταν συνεχώς στο μεταίχμιο της ύπαρξης και της παραίτησης.
Antoine de Saint-Exupery, Γη των ανθρώπων, Εκδόσεις Κίχλη
Όλοι γνωρίζουν τον συγγραφέα του ξακουστού και πλέον αναγνωρισμένου κλασσικού βιβλίου που ονομάζεται Μικρός Πρίγκιπας, ένα από τα πιο επιδραστικά βιβλία τόσο ενηλίκων όσο και ανηλίκων, με την τόση σοφία και την τόσο απλότητα που όμως εμπεριέχει όλη την γνώση του κόσμου. Ο Σαιντ Εξυπερύ όμως δεν ήταν μόνο ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου αλλά και πλήθος άλλων βιβλίων όπως η Γη των ανθρώπων, ένα εμβληματικό κείμενο όπου εξιστορεί ουσιαστικά τις προσωπικές του εμπειρίες για αυτό άλλωστε και δεν μπορεί να το κατατάξει κάποιος στα αμιγώς μυθιστορήματα αλλά περισσότερο στην κατηγορία μαρτυρία/βιογραφία. Η συγκεκριμένη έκδοση από τις εκδόσεις Κίχλη εμπεριέχει στα σπλάχνα της και ένα ακόμα κείμενο, το οποίο μπορεί να βρει κανείς στο παράρτημα στο τέλος του βιβλίου. Είναι ένα κείμενο για τον Ισπανικό εμφύλιο, για αυτόν που έγραψαν τόσο ο Όργουελ όσο και ο Χέμινγουει. Στην Γη των ανθρώπων ο Σαιντ Εξυπερύ καταγράφει όλα αυτά τα οποία έζησε ως πιλότος ο ίδιος στις διάφορες πτήσεις του, είναι ουσιαστικά όλο του το βιος καταγεγραμμένο μέσα σε αυτές τις τόσο γεμάτες ζωηράδα σελίδες.
