“Ποτέ δεν γνώρισα άνδρα πιο γοητευτικό από τον Πότσι. Ποτέ δεν τον είδα να είναι διαφορετικός από τον χαμογελαστό, αξιαγάπητο, ασύγκριτο εαυτό του […] Για κάποιον τόσο αφοσιωμένο όπως εγώ στην αριστοκρατική απόλαυση του να γίνομαι δυσάρεστος στους άλλους, ήταν ένα μάθημα να βλέπω το ακατάβλητο χαμόγελο ενός άνδρα που έκανε τόσο καλή χρήση του και που το πήρε στον τάφο μαζί του. Ο Πότσι κατείχε την τέχνη τού να είναι ευχάριστος, μια τέχνη στην οποία δεν τον έφτανε κανείς”. Βρισκόμαστε στα τέλη του μαγευτικού όσο και άστατου 19ου αιώνα και τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον κόμη Ρομπέρ ντε Μοντεσκιού, φίλο επιστήθιο του γιατρού Πότσι που αποτελεί το σημείο αναφοράς και τον κύριο πρωταγωνιστή πίσω από τον πίνακα του Άνδρα με τον κόκκινο μανδύα.Περισσότερα


