ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΠΡΟ

Ένας παππούς προσφέρει λεμόνια αντί για λουλούδια. Μια γυναίκα σε αναπηρικό καροτσάκι βουτάει στη θάλασσα. Ένα μικρό κορίτσι προσπαθεί να επιβιώσει στον κόσμο των μεγάλων. Διαφορετικοί άνθρωποι που ζουν σ’ έναν τόπο που δεν κατονομάζεται αλλά που γρήγορα μοιάζει οικείος. Ο κύριος Νίκος, η Ελενίτσα, ο κύριος Π., ο γιατρός με το κόκκινο σακίδιο. Όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους, με κοινό σημείο αναφοράς το νερό που άλλοτε ξεπλένει τον πόνο και την απογοήτευσή τους κι άλλοτε ζωντανεύει όνειρα του παρελθόντος ή και του μέλλοντος, καθώς αυτοί αναμετριούνται με την απώλεια και την προσδοκία μέσα στον χρόνο που παύει να υπάρχει.Περισσότερα

ΞΙΦΙΡ ΦΑΛΕΡ

ΚΑΚΟΥΡΗ

Ενώ το μακελλειό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου αποδεκατίζει την Ευρώπη, στην ουδέτερη Αθήνα καταφθάνει από το Λονδίνο ο Νίκυ Πετρίδης, δήθεν τσιμπημένος με την τσαχπίνα εξαδέλφη του Κάτε Δελαμέλλα, στην πραγματικότητα όμως για να εξαγοράσει μυστικά τον Κυριάκο Κανιστράκη, ιδιοκτήτη της εφημερίδος Προχωρείτε!. Περισσότερα

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΡΟΚΟΥ

«Θα σου πουλήσω τον σπλήνα μου», λέει η Έμμα στον Σαν κι έτσι ξεκινά μια αλυσίδα από παράξενες συναλλαγές ανάμεσα στη νεαρή άνεργη και στον ιδιαίτερο παλιατζή που ενδιαφέρεται όχι για πλυντήρια αλλά για τους φρονιμίτες και την ερωτική αλληλογραφία της γυναίκας που τον καλεί στο σπίτι της. Ενώ εκείνος αγοράζει κι άλλα κομμάτια του κορμιού της, εκείνη του αποκαλύπτει την ιδιόμορφη σχέση που είχε αναπτύξει με τον Λ.Ρ. και το πώς ο τελευταίος ήθελε να ξανακτίσει το σώμα της. Περισσότερα

ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ

Ανθρώπινες ιστορίες, σε μια σύγχρονη επαρχιακή πόλη. Έρωτας και απιστία, αποπλάνηση και υποταγή, μυστικά και ψέματα, αγάπη και ιδιοτέλεια, απάτες και συμφέροντα, ελπίδες και ματαιώσεις· άντρες και γυναίκες, που βασανίζονται από τα πάθη και τις αντιφάσεις τους, έρχονται αντιμέτωποι με την ήττα τους στη ζωή. Περισσότερα

ΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΤΕΙΧΟΣ

«… και κανείς δεν μπορεί να πει πώς θα ήταν ο σημερινός κόσμος εάν, τότε, επικρατούσε ο περσικός ιμπεριαλισμός, με τον αμύθητο πλούτο και το φρόνημα του δούλου. Ήταν η σύγκρουση δύο διαφορετικών πολιτισμών, δύο Διαφορετικών κόσμων, και επεκράτησαν οι «ολίγοι ελεύθεροι»». Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, που το πήραν αιχμάλωτο από τη Λήμνο, ξετυλίγεται το έπος του αρχαίου κόσμου. Περισσότερα

ΟΙ ΓΑΛΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

Περίδης

Ο Μιχάλης Περίδης (1894-1968), αφού αποχαιρέτησε την Αλεξάνδρεια, την πολιτεία όπου διαμορφώθηκε, σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος και διακρίθηκε ως μελετητής του καβαφικού έργου, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Εδώ το 1953 εξέδωσε το μυθιστόρημά του Οι Γαλανοί στην Αλεξάνδρεια. Το μυθιστόρημα αυτό, που λειτουργεί ως απολογισμός για τη μακρά περίοδο διαμονής του συγγραφέα του στην Αλεξάνδρεια, επανεκδίδεται μαζί με το διήγημα του Περίδη «Αγωνίες» (1916), μια μαρτυρία για το αντιπολεμικό φρόνημα που εκδηλώθηκε στο αλεξανδρινό περιβάλλον με την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Περισσότερα

Ελληνική λογοτεχνία

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Ήτον πνοή, ίνδαλμα αφάνταστον, όνειρον…, ΠΕΚ

Τα ερωτικά διηγήματα του Παπαδιαμάντη, κείμενα εξαιρετικής αφηγηματικής τέχνης, περιγράφουν με ένταση, πυκνότητα, μυστικό παλμό και χάρη ταυτόχρονα, τον έρωτα που πυρπολεί τον άνθρωπο και τον τρελαίνει, καθώς και την απάρνηση του πάθους, με το μεγαλείο και τη μελαγχολία της. Μιλούν για το πόσο ηρωικό είναι να σκοτώσει κανείς μέσα του τον δράκο του πόθου, αλλά και για την «αγρία χαρά» εκείνου που επιλέγει να ζει μέσα στο βάσανό του. Ο Νοσταλγός τού επέκεινα, ο αθεράπευτα μελαγχολικός Παπαδιαμάντης, βλέπει τον γήινο έρωτα ως συγκαλυμμένο ναρκισσισμό, ενώ θεωρεί πως οι μόνες στιγμές αληθινής ευτυχίας για τον άνθρωπο γεννιούνται από τον έρωτα προς το θείο. Είναι αυτές οι μυστικές στιγμές, ωστόσο, που αποδίδονται από τον μεγάλο τεχνίτη με εξόχως γήινο και αισθησιακό τρόπο.
Στη μελέτη της η Αγγέλα Καστρινάκη επιχειρεί να φωτίσει τα αινιγματικά παπαδιαμαντικά κείμενα, με οδηγό τα πανανθρώπινα και τα χριστιανικά σύμβολα. Όμορφες κόρες, κάτω από τη γοητευτική τους όψη αποκαλύπτονται επικίνδυνα στοιχειά του νερού, και νεαροί άντρες κρύβουν κάποτε μέσα τους τη βία του αρπακτικού, ακόμα και τον ίδιο τον διάβολο. Η θάλασσα και η λίμνη, η φωτιά, τα λουλούδια, οι σπηλιές, τα άστρα κι η σελήνη δεν είναι μονάχα διάκοσμος του φυσικού κόσμου, παρά αποτελούν σημεία που οδηγούν βαθύτερα στο νόημά του. Παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο ο Παπαδιαμάντης χειρίζεται το θέμα του προπατορικού αμαρτήματος, η μελετήτρια υποστηρίζει ότι ο συγγραφέας έμμεσα αλλά επίμονα υποβάλλει την ανάγκη αποφυγής του σαρκικού έρωτα και της τεκνογονίας, που μόνο δεινά προσθέτουν στον κόσμο, κινούμενος έτσι στα όρια της αποδεκτής χριστιανικής πίστης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).


Περισσότερα