ΜΝΗΣΤΗΡΟΦΟΝΙΑ

ΜΑΝΤΖΑΒΙΝΟΣ

Ένας άνδρας παρακολουθεί τη γυναίκα των ονείρων του στο ραντεβού με τον εραστή της. Βαδίζει προς το σπίτι της ερωμένης του για να της κάνει έκπληξη, αλλά τελικά η έκπληξη περιμένει αυτόν. Προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει γρίφους για την πορεία της σχέσης του. Περισσότερα

Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ

antonymia

Εστιάζοντας σε περιστατικά που έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στην ψυχή και στον νου ενός αγοριού που μεγαλώνει στα χρόνια της Μεταπολίτευσης σε ένα χωριό της Μακεδονίας, ο συγγραφέας προσπαθεί να διασώσει από τη λήθη έναν κόσμο που έχει πια οριστικά χαθεί, την παραδοσιακή αγροτική κοινωνία, χωρίς όμως να ενδίδει στην εξιδανίκευση ή στη νοσταλγία. Η αθωότητα του παιδιού που ανακαλύπτει τον κόσμο, η απλότητα της καθημερινής ζωής και οι μικρές χαρές της συνυπάρχουν με τον μόχθο για τον επιούσιο, με τους στενούς ορίζοντες της επαρχίας, που αδυνατούν να συγκρατήσουν τη νεανική ορμή, με τη βαριά σκιά του Εμφυλίου, και ασφαλώς με τα σύγχρονα αδιέξοδα. Περισσότερα

Ο ΔΥΤΗΣ

odytis

Όλοι φοράνε τις μάσκες τους, το φως υποχωρεί. Όλοι εκτός από έναν, που πάντα παραμένει αθέατος. Οι εντολές ακούγονται ξεκάθαρα, για λίγο στέκονται απολύτως ακίνητοι. Κάποιος θα νόμιζε ότι προσεύχονται. Κι όμως.
Μια περιπλάνηση που αρχίζει από το νυχτερινό Αμβούργο για να καταλήξει στον βυθό της ελληνικής θάλασσας. Περισσότερα

Ο ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΗΣ

ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΗΣ

«Στον κόσμο, κύριέ μου, δεν κυβερνά η δικαιοσύνη. Ανέκαθεν δηλαδή… Δεν το έχετε αντιληφθεί τόσο καιρό; Γιατί δεν το παραδέχεστε; Μόνο αν φορέσουμε και οι ίδιοι ουρά, θα κατορθώσουμε να επιβιώσουμε σε αυτή τη σύγχρονη ζούγκλα. Η Έλλη δεν τα κατάφερε. Κακώς, για μένα. Θα έπρεπε να επιμείνει. Ακόμα και μια φλόγα από λιωμένο κερί μπορεί να σπάσει το σκοτάδι. Η φλόγα ακολουθεί πάντα αυτούς που υπομένουν, αυτούς που επιμένουν, αυτούς που πονούν, αυτούς που κοπιάζουν, αυτούς που προδίδονται, αυτούς που αγαπούν. Μην τρέξετε να κυνηγήσετε τους λόγους του χαμού της πλέον. Αν θέλετε να ζήσετε αξιοπρεπώς, πρέπει να ξεχάσετε την αξιοπρέπεια.»

Περισσότερα

ΣΤ’ΑΜΠΕΛΙΑ

ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ

Δεν βρίσκω τίποτε πιο βαρετό από το να ακούς ή να διαβάζεις για τα παιδικά χρόνια κάποιου, πρέπει πράγματι να τον αγαπάς πολύ για να το αντέξεις. Δεν είχα καμιά διάθεση να διηγηθώ εδώ τα δικά μου παιδικά χρόνια, παρά τόσο μόνο όσο χρειαζόταν για να αποτυπωθεί το χνάρι αυτού του αιωνόβιου, χτεσινού μα και οριστικά καταποντισμένου κόσμου. Περισσότερα

ΧΙΛΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ

Κουμπί, κούτελο, τάφος, Βράχος ασκήσεις για δυνατούς λύτες. Ήταν όντως αινίγματα ή ο άγριος θάνατος την είχε κλονίσει τόσο που έχανε το νόημα του τετέλεσται και το μέτρο των τετελεσμένων; Άγγιξε το άσπρο πουκάμισο του Στέλιου, άπλυτο από το καλοκαίρι. Μύρισε λαίμαργα τις κιτρινίλες του ιδρώτα του στις μασχάλες, φίλησε τον γιακά σαν να φιλούσε τον λαιμό του. Εσένα, δεν έχω σκοπό να σε μπουγαδιάσω, ψιθύρισε κι αμέσως μετά κόλλησε στον καθρέφτη. Λαχταρούσε να βρει κατάφατσα εκεί το πρόσωπο του άντρα της, να δει τα ματόκλαδά του να παίζουν, τις φλέβες του λαιμού να φουσκώνουν και να ξεφουσκώνουν ολοζώντανες. Θα ακουμπούσε τα δάχτυλά της στο κεφάλι του, θα μετρούσε σωστά το πλάτος του μετώπου, την απόσταση από τα φρύδια ως τις ρίζες των μαλλιών του. Περίμενε, περίμενε, στο τζάμι υπήρχε μόνο το σπασμένο μούτρο της και το θολωμένο βλέμμα της.Περισσότερα