Δημοσιεύτηκε στισ

Μαρία Γαβαλά, Κόκκινος σταυρός, Εκδόσεις Πόλις

GAVALA
“Δεν είμαι συνηθισμένη γυναίκα. Δουλεύω, επινοώ, δημιουργώ, χύνω αίμα και ιδρώτα, τους χυμούς του σώματός μου, το περιεχόμενο του εγκεφάλου μου, και οι άλλοι περιφρονούν την προσφορά μου. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάθε φορά που έχω να προσφέρω κάτι, με αναγκάζουν να περνώ από αυστηρό έλεγχο, από κρησάρα. Δύο κριτές ικανοτήτων εξέτασαν μετά προσοχής το αίτημά μου, την προσφορά μου, και την απέρριψαν. Απέρριψαν τη ζωγραφιά μου. Απέρριψαν τα λουλούδια μου. Τα βρήκαν κακόγουστα, άτεχνα, ασήμαντα. Εμένα απέρριψαν δηλαδή. Εμένα βρήκαν κακόγουστη, άτεχνη, ασήμαντη. Ο άνεμος θα σκορπίσει τις στάχτες μου και ουδείς θα γνωρίζει ποια υπήρξα στ’ αλήθεια. Ποιες ήταν οι ζωγραφιές μου. Τα άνθη του ταλέντου μου”. Αυτά είναι τα λόγια της ζωγράφου Γκέρτρουντ Φλεκ, της γυναίκας που ήταν έγκλειστη για πολλά χρόνια σε ψυχιατρική κλινική και τελικά θανατώθηκε όπως πολλοί άλλοι ασθενείς καθώς το ναζιστικό καθεστώς αντιμετώπιζε τις ψυχικές ασθένειες ως στίγμα, ως κάτι μιαρό και ανάξιο ζωής. Είναι τόσα πολλά και δυστυχώς ανεξάντλητα τα επεισόδια, τα γεγονότα και οι ιστορίες που ξεπηδούν από τον ολέθριο σε απώλειες Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και η Μαρία Γαβαλά σε αυτό το μυθιστόρημα καταφέρνει να δοκιμάσει τις αντοχές του αναγνώστη με ένα βιβλίο κόλαφο για τα τεκταινόμενα εκείνης της περιόδου, οι αποκαλύψεις της δε, οι οποίες είναι βασισμένες σε πραγματικά στοιχεία, ξεδιπλώνουν το κουβάρι της βαναυσότητας και του ανθρώπινου πόνου.Περισσότερα
Δημοσιεύτηκε στισ

Λουτσία Βακαρίνο, «Τα μυστικά του φάρου», εκδόσεις Μεταίχμιο

faros

Τα βιβλία τα οποία  αναφέρονται σε ομάδες παιδιών που λύνουν μυστήρια έχουν προσελκύσει, εδώ και δεκαετίες, άπειρους αναγνώστες παιδικής και εφηβικής ηλικίας, σε όλον τον κόσμο. Μέσα από τις περιπέτειες των μικρών ηρώων, οι νεαροί βιβλιόφιλοι  μαθαίνουν να παρατηρούν λεπτομέρειες της αφήγησης, οξύνουν τη συνδυαστική τους ικανότητα και εξασκούνται στην επίλυση προβλημάτων,  ακόμη και κρίσεων. Ταυτόχρονα  -χωρίς να ωθούνται στην καχυποψία- διδάσκονται  ότι υπάρχει το έγκλημα στον κόσμο μας και ότι η πάλη του καλού και του κακού είναι μια κοινωνική πραγματικότητα. Κερδίζουν, όμως, μέσα από την ανάγνωση των «σχεδόν αστυνομικών» μυθιστορημάτων  τη βεβαιότητα ότι οι υπερασπιστές του καλού υπάρχουν και, έτσι, ενισχύεται το αίσθημα της ασφάλειας εντός  μιας κοινωνίας, που  -περισσότερο ή λιγότερο- δοκιμάζεται  από φαινόμενα βίας και παραβατικότητας.Περισσότερα