Νίκος Ξένιος, Τα σπλάχνα, Εκδόσεις Κριτική

Ο Ναμπόκοφ στο βιβλίο “Το Μάτι” γράφει: «Ένας άνδρας που έχει αποφασίσει να αυτοαφανιστεί έχει ήδη απίστευτα απομακρυνθεί από τις εγκόσμιες υποθέσεις, και το να καθίσει να γράψει τη διαθήκη του θα ήταν, εκείνη τη στιγμή, μία πράξη τόσο παράλογη όσο το να κουρδίσει το ρολόι του, μια που μαζί μ’αυτόν θα αφανιζόταν κι ο κόσμος όλος». Αυτός είναι ο πρωταγωνιστής του βιβλίου αυτού, ένας ήρωας που ξεπηδά μέσα από τον πανδαμάτορα χρόνο του Οδυσσέα Ελύτη και διατρέχει την ιστορία και την πραγματικότητα της εποχής του για να μας επανασυστηθεί και  να μας γνέψει με την αφήγηση της ζωής του κάτι από το ποίημα του παρελθόντος που φρόντισε να ξεδιπλώσει ενώπιόν μας. Η αφήγηση είναι ένας κυκεώνας συμβάντων που μοιάζουν σαν να αναδύονται μέσα από τα σπλάχνα του, όπως η Αφροδίτη μέσα από το περίφημο κοχύλι του Μποτιτσέλι. Ο χάρτης της ζωής του ξετυλίγεται για να πορευτούμε και εμείς σαν τον Μέγα Αλέξανδρο που δεν ξέρει τι ζητά παρά μόνο την αυτοικανοποίηση και μία κάποια λύτρωση στα αδιέξοδά του, την αιώνια φυγή του νου του.Περισσότερα