Μορίς Λεμπλάν, Αρσέν Λουπέν τζέντλεμαν-λωποδύτης, Εκδόσεις Μίνωας

Μετά την τεράστια τηλεοπτική επιτυχία της σειράς που προβάλλεται στο Νετφλιξ και την οποία οι παραγωγοί εμπνεύστηκαν από τα βιβλία του Αρσέν Λουπέν, ο Μωρίς Λεμπλάν και ο ήρωάς του ανακτούν την χαμένη τους αίγλη τόσων χρόνων. Στη Γαλλία ο εκδότης δεν προλαβαίνει να τυπώνει νέα αντίτυπα, στην Ελλάδα τα βιβλία του γίνονται ανάρπαστα ενώ και νέες εκδόσεις, σαν αυτήν εδώ, βλέπουν το φως της δημοσιότητας μετά από πολλά χρόνια. Και όλα αυτά δεν συμβαίνουν τυχαία, διότι πολύ απλά ο Μωρίς Λεμπλάν ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί έναν δεξιοτέχνη του είδους, έναν αριστουργηματικό αφηγητή των περιπετειών του ήρωά του Αρσέν Λουπέν.

Ο Αριστοκράτης Λωποδύτης είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες ιστορίες του γνωστού μας ήρωα, είναι και μία λογοτεχνική όμως δημιουργία υψηλού επιπέδου του Λεμπλάν. Στο βιβλίο αυτό, ο λεγόμενος Ρομπέν των Δασών, όπως συνήθως τον αποκαλούσαν για τον ρόλο που διαδραμάτιζε, εξειδικεύεται στην περίφημη τέχνη του όπως αρέσκεται να κάνει ξεδιπλώνοντας ένα μοναδικό ταλέντο που ανέπτυξε χάρη στην αριστοτεχνική του ικανότητα.

Ένας συναρπαστικός ήρωας που αντέχει στον χρόνο

Εννιά διηγήματα παρουσιάζονται σε αυτήν την εξαιρετικά δουλεμένη έκδοση των εκδόσεων Μίνωας και ο αναγνώστης μπορεί πλέον να διαβάσει όσα βλέπει και παρακολουθεί στην τηλεόραση. Οι λέξεις δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν από την εικόνα, ειδικά για τέτοια διηγήματα όπου οι περιγραφές είναι το άλφα και το ωμέγα, το ζουμί, όπως θα λέγαμε λαϊκά, της ιστορίας. Και βέβαια ο τρόπος αφήγησης, αυτή η αγωνιώδης αφήγηση και το μυστηριώδες πέπλο που την συνοδεύει αποτελούν την μοναδικότητα του Μωρίς Λεμπλάν. Να επισημάνουμε πως οι εξαιρετικά καλογραμμένες ιστορίες του Μωρίς Λεμπλάν γράφτηκαν σε μία εποχή ιδιαίτερα ασταθή, τόσο κοινωνικά, τόσο πολιτικά όσο και ιστορικά και τα βιβλία αποτυπώνουν μία εποχή όπου η διαφθορά και η δολοπλοκία έδιναν και έπαιρναν και για αυτό ο Μωρίς Λεμπλάν επιστρατεύει έναν ήρωα σωτήρα, έναν μανιώδη λωποδύτη στην υπηρεσία όμως του καλού και του ηθικού. Ο ίδιος ο ήρωας είχε πει πως “πρέπει να γνωρίζουμε τα όριά μας και να τα αγαπάμε” αν και ο ίδιος ξεπερνά πολλές φορές τον ίδιο του τον εαυτό και μας παρασέρνει μαζί του σε επικίνδυνα μονοπάτια όπου κυριολεκτικά παίζει με οριακές καταστάσεις.

Τα μυθιστορήματά του, όσο και τα διηγήματά του, τα οποία και έχουμε την τύχη να διαβάζουμε εδώ και ενέπνευσαν την περίφημη σειρά, έχουν σαφώς μέσα τους ενταγμένο το αστυνομικό δαιμόνιο και είναι κατά κόρον συνυφασμένα με την εξιχνίαση μιας υπόθεσης, ωστόσο ο Αρσέν Λουπέν διαφέρει ως προς το γεγονός πως υπερασπίζεται τον αδύναμο και πηγαίνει ενάντια στον ανήθικο λειτουργό ή πλούσιο αριστοκράτη που με όπλο τα χρήματά του ή την θέση του εκμεταλλεύεται την εξουσία του και την κυριαρχία του στο κοινωνικό γίγνεσθαι για να επικαλύψει τα εγκλήματά του ή τις ατασθαλίες του. Ο Αρσέν Λουπέν είναι υποχθόνιος, είναι ευφυής, είναι γρήγορος, είναι παρών και εκεί όπου είναι απών και βάζει στον στόχο του αυτόν που επιβουλεύεται τον ανυπεράσπιστο πολίτη που δεν έχει τα μέσα για να προστατεύσει την υπόληψή του. Υπάρχει διχογνωμία και αμφισημία ως προς το αν ο Αρσέν Λουπέν είναι ένας κοινός απατεώνας, ένας εγκληματίας ή ένας αγύρτης που επιδεικνύει τις ικανότητές του στην λωποδυσία ή αν είναι ένας Ηρακλής μαινόμενος της κοινωνίας που έχει ως αποστολή του ιερή την διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής και την προσήλωση στο καθήκον των απλών ανθρώπων.

Όλο αυτό το κομψοτέχνημα του Λεμπλά,ν αν μη τι άλλο, είναι λόγος να προσελκύει στο πρόσωπο του Λουπέν και ένα είδος μόδας, με πολλούς να προσπαθούν να τον αντιγράψουν και βέβαια στον θεατή ή τον αναγνώστη ακόμα καλύτερα γίνεται ιδιαίτερα αρεστός έτσι ώστε να επιθυμεί να εντρυφήσει και πάλι στις ιστορίες του, τις πολυάριθμες ιστορίες του για να τον γνωρίσει καλύτερα. Ο Λεμπλάν τον ανυψώνει στα μάτια μας με τον δεξιοτεχνικό του λόγο και μας παρουσιάζει μία μορφή εξευγενισμένη που μας προκαλεί ερωτήματα, μας αιχμαλωτίζει και τελικά μας θολώνει το τοπίο σχετικά με το αν ο ήρωάς του αυτός είναι ένας κοινός λωποδύτης ή ένας Δον Κιχώτης της κοινωνίας που παλεύει για το ηθικό και το νόμιμο. Οι απαντήσεις δίνονται αποκλειστικά και μόνον δια της ανάγνωσης!

Πρόκειται για ένα πρόσωπο πολυσχιδές και πολυδιάστατο, ένας ήρωας που συγκεντρώνει στο πρόσωπό του χαρακτηριστικά όπως η ιδιοφυία, η μεγαλοφυΐα και η ιδιάζουσα ιδιοσυγκρασία και στην εμφάνιση την αριστοκρατία, την κομψότητα και την γοητεία. Δεν είναι υπερβολή να τονίσουμε και να επισημάνουμε πως ο Αρσέν Λουπέν είναι πάντα επίκαιρος, πάντα ζωντανός και πάντα δραστήριος, όπως και άλλοι ήρωες που δεν λησμονιούνται όσα χρόνια και αν περάσουν. Είναι μία πολύ ευχάριστη τάση να βλέπουμε σειρές και βιβλία εμπνευσμένες από τον Ηρακλή Πουαρό της Αγκάθα Κρίστι, τον επιθεωρητή Μαιγκρέ του Σιμενόν και τον Σέρλοκ Χολμς του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ να καταλαμβάνουν θέση στις οθόνες μας και να μας θυμίζουν πως τα καλά βιβλία δεν λήγουν και δεν ξεθωριάζουν.

“Δεν του έμενε παρά να σηκωθεί, να πάρει το μαργαριτάρι και να φύγει. Ευτυχώς! Γιατί η καρδιά του είχε ξαναρχίσει να χοροπηδά μέσα στο στήθος του σαν τρομοκρατημένο ζωάκι, κάνοντας τόσο θόρυβο, που του φαινόταν αδύνατον να μην ξυπνήσει την κόμισσα”

“Η κλοπή του πολύτιμου κοσμήματος κατέφερε στους Ντρε-Σουμπίζ ένα πλήγμα που τους σημάδεψε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καθώς η φερεγγυότητά τους δεν είχε πια το στήριγμα της υποθήκης που αντιπροσώπευε ένας τέτοιος θησαυρός, βρέθηκαν αντιμέτωποι με πιστωτές πιο απαιτητικούς και δανειστές λιγότερο επιεικείς”