Αρχείο

Όπως σε όλους τους δημιουργούς έτσι και στον νεαρό Πόε τα ερεθίσματα ήταν πολλά και οι επιρροές αρκετές. Παρ’ όλα αυτά, εκείνος με το λίκνο του καταραμένου ποιητή να είναι από νωρίς αναμμένο και με ένα πολύ ιδιαίτερο ύφος άφησε το στίγμα του. Με μία προσωπική γραφή που σφράγισε το έργο του, καλλιέργησε το περιβόλι της ψυχής του με ζέση, ζήλο και επιμονή μακριά από την δημοσιότητα και τα φώτα που έτσι και αλλιώς εκείνη την εποχή ήταν περιορισμένα και αναδύθηκε όλο το φάσμα του αστείρευτου ταλέντου του. Ο Πόε θα βρεθεί ανάμεσα σε κινήματα της εποχής και προσωπικότητες όπως ο Λόρδος Βύρων για να αντλήσει τα θέματά του, όμως σύντομα θα δρομολογήσει την δική του συγγραφική πορεία και θα γράψει για όλα αυτά που τον έκαιγαν βαθιά μέσα του, τον έρωτα από την μία και το σκοτάδι της κατάθλιψης και στην συνέχεια του θανάτου από την άλλη, έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού τα πρώιμα διδάγματα που εισέπραξε. Η πρωτοφανής περιπέτεια του Χανς Πφάαλ είναι η απόδειξη αυτής της ηφαιστειώδους καλλιτεχνικής δράσης και αυτού του πυρετού δημιουργίας που τον οδήγησε να γράψει την πρώτη ουσιαστικά ιστορία επιστημονικής φαντασίας.Περισσότερα

«Ο Τζ. Ντ. Σάλιντζερ ήταν ο Μάγος του Οζ των αμερικανικών γραμμάτων. Οι άνθρωποι ταξίδευαν μέρες ολόκληρες προκειμένου να τον συναντήσουν, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να θεραπεύσει ό,τι τους ταλαιπωρούσε. Όμως, οι δυνάμεις του Σάλιντζερ ήταν περιορισμένες, όπως ακριβώς και του Μάγου. Δεν μπορούσε να κάνει το παραμικρό για τους θαυμαστές του που δεν μπορούσαν να κάνουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Αν ήσουν κόπανος όταν έφτανες στο ησυχαστήριό του, στην κορυφή ενός λόφου, κοντά στο χωριό Κόρνις, στο Νιου Χαμσάιρ, κόπανος θα εξακολουθούσες να είσαι και όταν έπαιρνες τον δρόμο της επιστροφής» γράφει ο Ντέιβιντ Στρέιτφιλντ στην εισαγωγή της έκδοσης. Ο Τζ. Ντ. Σάλιντζερ υπήρξε με λίγα λόγια ένας αστέρας, όμοιος με τον Έλβις Πρίσλει ή ακόμα και τον Τζον Λένον, μια μορφή ιδιαίτερα αγαπητή σε βαθμό σχεδόν παραληρηματικό. Είναι άραγε το γεγονός πως έπαψε να γράφει από νωρίς και αυτό δημιούργησε γύρω από το όνομά του ένα κάποιο είδους αίνιγμα και έναν απαράμιλλο μύθο, ένα ανεξήγητο φαινόμενο που προσέλκυε οπαδούς και φίλους να τον επισκεφθούν; Η οικία του είχε γίνει τόπος προσκυνήματος και αυτό του προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στην καθημερινότητά του καθώς η λατρεία είχε λάβει ανυπολόγιστες διαστάσεις και λατρευόταν σχεδόν ως θεός.Περισσότερα

Ο άρχοντας των μυγών του Γκόλντινγκ είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο διαχρονικά μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας, ένα βιβλίο σημείο αναφοράς για μικρούς και μεγάλους, ένα βιβλίο σημερινό, επίκαιρο, καθόλου φανταστικό αλλά πολύ πραγματικό. Περιγράφει μια σκληρή πραγματικότητα το πόσο συγκλονιστικό και πόσο σκληρό είναι να ζει κανείς σε μία κοινωνία που οι κανόνες και οι νόμοι κλίνουν προς το χάος και την πλήρη αναρχία, το πόσο άπληστο, κακεντρεχές και αχάριστο ζώον είναι ο άνθρωπος και πως γίνεται μόνον σε αυτόν να οφείλονται όλα τα κακώς κείμενα αυτού του κόσμου. Αυτό που ο συγγραφέας κατορθώνει είναι να μας θυμίζει την απίστευτη και αδιάκοπη ροπή προς την βαναυσότητα ενώ βυθίζεται η καλοσύνη και η αγαθότητα. Ο Γκόλντινγκ διαθέτει και εδώ την ίδια φιλοσοφία μόνο που αλλάζει το σκηνικό του θεάτρου του, δηλαδή αντί του νησιού οι ήρωές του εδώ ζουν απομονωμένοι σε ένα πλοίο. Ο Γκόλντινγκ αρέσκεται να μελετάει την ανθρώπινη φύση και εκεί έγκειται αναμφισβήτητα και η πεμπτουσία της λογοτεχνικής του φιλοσοφίας, ως άλλος Φρόιντ αναζητά τις απαντήσεις στα ερωτήματα, μέχρι ποιο σημείο μπορεί ένας άνθρωπος να αντέξει;Περισσότερα

Iστορίες βγαλμένες από τα νεανικά του χρόνια και την πατρίδα του, την Πολωνία αλλά και την δεύτερη πατρίδα του την Αμερική, αυτές είναι οι αφηγήσεις του Σίνγκερ. Ο ήρωας του Σίνγκερ, ο Νταβίντ Μπέντιγκερ είναι ουσιαστικά ο άλλος εαυτός του ίδιου του Σίνγκερ μιας και στη Βαρσοβία προσπαθεί να θεμελιώσει την συγγραφική του σταδιοδρομία, να γίνει γνωστός και να ζήσει τελικά, να κερδίσει τη ζωή του από την συγγραφή. Το εγχείρημα είναι δύσκολο καθώς προσπαθεί παράλληλα να προμηθευτεί ένα πιστοποιητικό για να πάει στην Παλαιστίνη. Εν τω μεταξύ περιπλανιέται στους δρόμους της Βαρσοβίας χαμένος στις σκέψεις και τις αγωνίες του περιμένοντας σαν τον Γκοντό του Σάμουελ Μπέκετ για την αυτοπραγμάτωσή του. Ο κόσμος του Σίνγκερ είναι γεμάτος συμβολισμούς και μηνύματα για τους ανθρώπους του μεσοπολέμου, όπως ο ίδιος, οι οποίοι σχοινοβατούν στο μετέωρο βήμα του πελαργού έχοντας αφήσει πίσω τους έναν αιματηρό πόλεμο και ζώντας μέσα στην ανασφάλεια του ερχομού ενός δεύτερου ακόμα πιο καταστροφικού. Το ενδιάμεσο αυτό διάστημα είναι γεμάτο από δισταγμό, απογοήτευση και φόβο για τα μελλούμενα.Περισσότερα

Η διαχείριση κρίσεων και ειδικά πολιτικών είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, δεν είναι λίγες οι φορές που άνθρωποι βρέθηκαν σε κατάσταση ομηρίας ανά τον κόσμο επειδή κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν σε κίνδυνο τις ζωές τους με πρόσχημα απαιτήσεις, πολλές φορές παράλογες και μέσα σε καθεστώς τρομοκρατίας. Ο Μπεν Μακιντάιρ στο βιβλίο του αυτό περιγράφει τις σκηνές τρόμου και αγωνίας που έζησαν όμηροι στην Ιρανική πρεσβεία στο Λονδίνο καθώς εισέβαλαν σε αυτήν οπλισμένοι άντρες οι οποίοι ζητούσαν να δικαιωθούν τα αιτήματά τους. Συγκεκριμένα, πρόκειται για Ιρανούς πολίτες, οι οποίοι απαιτούσαν να αναγνωριστεί η χώρα τους, το Αραβιστάν και να πάψουν να είναι εξόριστοι στο ίδιο τους το κράτος. Τόσο υπό τον Σάχη, όσο και υπό τον Ισλαμιστή Αγιατολάχ Χομεϊνί, η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα επισφαλής για αυτούς τους πολίτες του Ιράν, οι οποίοι αναζητούσαν μια διέξοδο παραμονής τους στην χώρα και οι οποίοι βρίσκονταν ουσιαστικά ξένοι στην ίδια τους την χώρα. Η κίνησή τους να καταλάβουν την Ιρανική πρεσβεία στο Λονδίνο δεν ήταν μεμονωμένη, είχε προηγηθεί η κατάληψη από μια ομάδα Ισλαμιστών στην Αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη 52 Αμερικανών. Τέτοια γεγονότα πάντα συνδέονται μεταξύ τους και η ένταση της εποχής είχε πολλά τέτοια επεισόδια, πολλές φορές με άδοξο τέλος. Περισσότερα

Βούς στεφανούμενος, η προετοιμασία για την θυσία που άλλοι αποφασίζουν για σένα χωρίς εσένα. Βούς στεφανωμένος, έτοιμος ο προς θυσίαν να προσφερθεί εκών άκων στον – κατά την ανθρώπινη ή μάλλον απάνθρωπη  άποψη αιμοδιψή υπέρτατο άρχοντα. Ο βούς είναι ο κατά James Joyce Στέφανος Δαίδαλος, που, μιμούμενος τον αρχιτέκτονα των λαβυρίνθων, κατασκευάζει τα φτερά του για να ξεφύγει και τα καταφέρνει να βρεί διέξοδο στον λαβύρινθο της ζωής του, όπως του τον είχε στήσει το περιβάλλον του και κυρίως η μητέρα του. Η παράλυση που κυριαρχεί στους Dubliners, παρούσα και εδώ περιβεβλημένη τον μανδύα της θρησκείας: ο Στέφανος είναι τάμα στον Θεό που καλείται να υπηρετήσει εγκαταλείποντας τη ζωή και κάθε άλλη σκέψη είναι αμαρτωλή και γι’αυτό δεν πρέπει να υπάρχει ούτε σαν σκέψη. Οι υποκριτές/αυθεντίες της εκκλησίας θεωρούν και το φτερούγισμα της σκέψης γύρω από κάποια επιθυμία – σαρκική ή μη, δεν έχει και πολλή σημασία – ασέβεια προς τον Θεό. Δυστυχώς γι’αυτούς και η χρήση της λέξης αμαρτία, σαν σημαίνον στην Ελληνική γλώσσα, είναι λάθος και η σκέψη χαίρει άπειρης ελευθερίας. Περισσότερα