Ανέκαθεν και διαχρονικά ο σκύλος αποτελούσε τον πιο πιστό σύντροφο του ανθρώπου, είναι το ζώο εκείνο που καταλαβαίνει την χαρά και την λύπη του ανθρώπου, είναι εκείνο που συναισθάνεται έντονα και πολλές φορές οι αντιδράσεις του είναι σωτήριες. Είναι επίσης ο καλύτερος προστάτης των παιδιών, των τυφλών, των διαβητικών, των ηλικιωμένων ανθρώπων, είναι πάντα εκεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του και το μόνο που ζητά είναι ένα χάδι και έναν περίπατο. Με αυτά τα λίγα είναι χαρούμενος και αυτό το αποδεικνύει η ουρά του και οι συνεχές περιστροφές γύρω από τον άξονά του. Είναι ένα ζώο με δράση και αντίληψη, είναι έξυπνος και προνοητικός, έχει τόσα προσόντα και τόσες κρυφές χάρες που θα χρειάζονταν ολόκληρα βιβλία για να καλυφθεί αυτή του η ικανότητα. Προφανώς, δεν είναι όλοι οι σκύλοι το ίδιο αποτελεσματικοί, η κάθε ράτσα έχει τα δικά της στοιχεία και χαρακτηριστικά, ωστόσο είναι πολλά τα είδη των σκύλων που έχουν την δυνατότητα να αναπτύσσουν ειδικές σχέσεις με τον άνθρωπο.
Χιλιετίες τώρα ο σκύλος είναι ο πιο πιστός σύντροφος του ανθρώπου, παρών στις χαρές και τις λύπες
Ο Μαρκ Τουέιν είχε πει κάποτε πως από τότε που γνώρισα τους ανθρώπους αγάπησα ακόμα περισσότερο τον σκύλο μου, όπως επίσης και το περίφημο απόφθεγμα πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρ’ όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα σε σχέση με τα ζώα. Ο συγγραφέας και στοχαστής Μαρκ Ρόουλαντς, ακτιβιστής και υπέρμαχος της ευζωίας των ζώων συμμερίζεται σε αυτό το υπέροχο και μοναδικό βιβλίο όλα αυτά που οι κορυφαίοι συγγραφείς έχουν δηλώσει σχετικά με τα ζώα και την υπεράσπισή τους. Μετά το εξαιρετικό βιβλίο «Ο φιλόσοφος και ο λύκος» το οποίο αξίζει κάποιος να διαβάσει και να μελετήσει, ήρθε η ώρα να ασχοληθεί με τα σκυλιά του από τα οποία όπως ο ίδιος καταθέτει έχει διδαχθεί τόσα πολλά και τα μοιράζεται με τον αναγνώστη καθώς οι διδαχές αυτές εφαρμόζονται και στον άνθρωπο. Ο σκύλος νιώθει αλλιώς την ευτυχία από ό,τι την νιώθει ο άνθρωπος, του αρκούν λίγα και καλά, δεν έχει ανάγκη από υλικά αγαθά ούτε είναι αχάριστος στην ευτυχία του.
«Η αγάπη είναι ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε σκυλίσιας φιλοσοφίας · η αγάπη και τα συμπαρομαρτούντα της, όπως η ευτυχία και η αφοσίωση». Ο σκύλος νιώθει μόνο αγάπη και τίποτε άλλο, δεν έχει εκδικητικές τάσεις αν τον μαλώσεις, δεν θα σου κρατήσει μούτρα αλλά θα είναι πάντα παρών με την ουρά του να κουνιέται σε ξέφρενο ρυθμό αν τον συγχωρέσεις για αυτό που έκανε. Κανένας σκύλος δεν έχει κακία μέσα του, κάθε σκύλος είναι και μια μοναδική προσωπικότητα, μια οντότητα από μόνος του και αυτό το αποδεικνύει ο Ρόουλαντς στο βιβλίο καθώς ξεδιπλώνει όλες τις σχέσεις του με τους σκύλους, τον καθένα ξεχωριστά περιγράφει και αναλύει. Στα χρόνια που έζησε μαζί τους έμαθε κοντά τους τις συμπεριφορές τους και έγιναν ένα ενώ η φυγή του κάθε σκύλου αποτελεί μοναδική απώλεια καθώς όπως ο άνθρωπος έτσι και ο σκύλος είναι αναντικατάστατος. Τα σκυλιά αναπτύσσουν μοναδικές δεξιότητες και είναι αυτά που έχουν πλήρως κατανοήσει το νόημα της ζωής μακριά από ματαιόδοξα σχέδια και σίγουρα μακριά από άπληστα όνειρα. Ο σκύλος έχει μια ζωή που της δίνει νόημα όντας δίπλα στον άνθρωπο που τον φροντίζει και εκεί καταλαβαίνει πως είναι η θέση του. Για αυτό δεν είναι τυχαίο πως πολλές φορές όταν άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή ή όταν νοσηλεύονται ο σκύλος είναι πάντα δίπλα, είναι δεμένος με αυτήν του την αποστολή. Ο Ρόουλαντς χρησιμοποιεί τον σκύλο ως παράδειγμα για να αναδείξει την απλότητα και την ταπεινότητα, πως η ευτυχία είναι στα απλά και όχι στα πολυτελή και στα πολύπλοκα. Να αγαπιέσαι, να το πιο σημαντικό από όλα.
«Οι σκύλοι είναι φύσει φιλόσοφοι. Εμείς ό,τι ξέρουμε – αν δηλαδή ξέρουμε τίποτα –, το ξέρουμε μέσω της σκέψης. Οι σκύλοι, αντίθετα, γνωρίζουν ζώντας. Και στην ακατάσχετη ευτυχία των σκύλων – στην αγάπη τους για τη ζωή και στην απόλυτη αφοσίωσή τους στις πράξεις τους, που με τόση χαρά βλέπω να εκφράζεται από τον Σάντοου σήμερα – μπορούμε να βρούμε απαντήσεις για πολλά από τα παραδοσιακά προβλήματα της φιλοσοφίας». Ο Ρόουλαντς αναφέρεται διεξοδικά στον Σάντοου κοντά στον οποίο ανακάλυψε και ο ίδιος πολλά από τα χαρακτηριστικά του σκύλου, τα οποία δεν γνώριζε αν και όπως μας ενημερώνει πάντα είχε σκύλους να τον συντροφεύουν στη ζωή του. Ο κόσμος των ζώων και δη των σκύλων είναι ένας ξεχωριστός κόσμος και μόνο αν κάποιος ζήσει μαζί τους, όπως ο συγγραφέας, τότε μπορεί να καταλάβει τη διαφορά. Τα ζώα χρήζουν της προσοχής μας όχι γιατί είναι πιο αδύναμα μα γιατί αξίζουν τον σεβασμό μας ως άξια μέλη μιας κοινωνίας στην οποία εμείς είμαστε οι απόλυτοι περαστικοί. Και αυτό το δεδομένο, όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιο αρμονικά θα συμπορευτούμε σε αυτόν τον πλανήτη, γιατί πλανήτης άλλος δεν υπάρχει. Ας σκεφτούμε ως άνθρωποι νοήμονες λοιπόν και ας αναλογιστούμε εμείς τη θέση μας στην αντίστοιχη θέση μιας μητέρας αρκούδας για παράδειγμα.
Είναι επιτακτική ανάγκη οι άνθρωποι να καταλάβουν πως ο κόσμος δεν τους ανήκει και η φύση έχει, χιλιετίες τώρα, τους δικούς της κανόνες και τις δικές της ανάγκες. Οι άνθρωποι είμαστε περαστικοί, είμαστε τρωτοί, είμαστε αναλώσιμοι, ανήκουμε στη φύση ως ίσοι αλλά δεν την εξουσιάζουμε και δεν κυριαρχούμε πάνω της. Η φύση και όλα τα όντα που την κατοικούν έχουν τη δική τους ζωή, τον δικό τους κύκλο ζωής, τον οποίο ο άνθρωπος δυστυχώς ταράζει και αναστατώνει με τις παρεμβάσεις του και τις κακές συμπεριφορές του που πηγάζουν από την αυταπάτη του πως είναι ο άρχων όλων. Τεράστιο λάθος να θεωρούμε πως είμαστε ένα μοναδικό είδος που όλα τα άλλα είδη θα πρέπει να μας υπηρετούν. Δεν έχουμε παρά ίσα δικαιώματα και αντίστοιχες υποχρεώσεις απέναντι σε όλους τους άλλους κατοίκους της πλάσης αυτής, είτε αυτά λέγονται ζώα, είτε φυτά, είτε ό,τιδήποτε άλλο που μεγαλώνει και αναπτύσσεται.
«Το νόημα στη ζωή δεν είναι περίπλοκο. Είναι η αυθεντική ευτυχία. Αυτό και μόνο. Το νόημα στη ζωή αναδύεται όταν αυτό που είσαι συμπίπτει με αυτό που κάνεις. Αναδύεται όταν δεν υπάρχει το παραμικρό χάσμα ανάμεσα σε ταυτότητα και δράση, όταν δεν υπάρχει τίποτα που να χωρίζει ό,τι είσαι από ό,τι κάνεις. Σε ένα τέτοιο χάσμα, μπορεί να εμφιλοχωρήσει η αμφιβολία»
