Οι αθώοι του Μπροχ είναι άνθρωποι και μέλη της ίδιας κοινωνίας που βιώνει διωγμούς, βάναυσες συμπεριφορές, αγριότητα και βαρβαρότητα από μέρους εκείνων που σιγά σιγά ανελίσσονται στην εξουσία. Και όμως οι άνθρωποι αυτοί που ο Μπροχ παρουσιάζει μοιάζει να είναι αποκομμένοι και να ζουν σε ένα δικό τους μικρόκοσμο, σαν τα προβλήματα που λαμβάνουν χώρα γύρω τους να μην τους αγγίζουν και να μην τους επηρεάζουν. Συνεχίζουν τις ζωές τους σε ένα κλίμα αδιαφορίας και επίπλαστης ευδαιμονίας δίχως να θέλουν να αντιληφθούν το παραμικρό, βαρόνες που περιποιούνται τον εαυτό τους και τον κήπο τους, κύριοι που ασχολούνται μόνο με αριστοκρατικές βραδιές και φέρονται παριστάμενοι σε θεωρητικές πολιτικές συζητήσεις άνευ ουσίας.
Στη δική τους μικροαστική πραγματικότητα όλα βαίνουν καλώς και τίποτα δεν είναι ανησυχητικό. Ωστόσο, για πόσο καιρό μπορούν να μείνουν ανέγγιχτοι από μία τέτοια κατάσταση βουτηγμένοι στην αδιαφορία; Σύγχρονο και πολύ σημερινό το βιβλίο του Χέρμαν Μπροχ, μας εντάσσει σε έναν κόσμο πολιτών, οι οποίοι αν και συμμέτοχοι θέλουν να θεωρούνται αμέτοχοι ευθυνών.
