Σε καιρούς χαλεπούς και κρίσιμους όπως οι σημερινοί, κείμενα όπως αυτό που παρουσιάζεται εδώ, έρχονται να θυμίσουν πόσο η ιστορία μπορεί να ξαναγραφτεί με δραματικούς όρους – άρα χρειάζεται προσοχή – και πόσο επίκαιρος είναι ο λόγος στρατευμένων λογοτεχνών όπως ο Hermann Hesse. Με προφητική και διεισδυτική ματιά σε πρόσωπα και πράγματα, ο κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας των βιβλίων Λύκος της Στέπας, Ντέμιαν και Σιντάρτα ,κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε όλους, συμπατριώτες του και μη, για την επερχόμενη καταστροφή, μια καταστροφή ολοκληρωτική που κόστισε τόσες ζωές και διαμέλισε την Ευρώπη σε χίλια κομμάτια.
Πρόκειται για ένα βαθυστόχαστο κείμενο εμπνευσμένο και επηρεασμένο από την νιτσεϊκή φιλοσοφία, την οποία ο Έσσε τόσο πολύ ύμνησε στα γραπτά του. Ο Έσσε απευθύνεται στους νέους στρατιώτες που μόλις γύρισαν από το μέτωπο και με πνεύμα στοχαστικό προσπαθεί να νουθετήσει με όπλο την γραφή του. Το κείμενό του, γραμμένο με ψυχραιμία, ωριμότητα πνεύματος και σοφία, είναι συνάμα και μια αναμφισβήτητη κραυγή αγωνίας σε όσα αντιλαμβάνεται να συμβαίνουν γύρω του και προκαλούν τρόμο. Η γραφή είναι ένας τρόπος αντίδρασης από ένα διανοούμενο που επιθυμεί να ξυπνήσει τους συμπατριώτες του και να τους ταρακουνήσει, να τους αφυπνίσει από την πλύση εγκεφάλου μιας παρέας «σωτήρων».
